Soldaat Brummelhuis

Soldaat Brummelhuis diende bij de 16e mitrailleur compagnie van de IVe Divisie. Hij was gelegerd in een stelling ten Oosten van Ouwehand Dierenpark. Volgens verklaringen van sectiegenoten is soldaat Brummelhuis op 13 mei 1940 onder zwaar artillerievuur zijn stelling uitgelopen. Sindsdien ontbrak van hem ieder spoor. Hoewel in 1941 en 1942 al vermoed werd dat Brummelhuis de onbekende zou zijn, kwamen hun signalementen niet overeen. Ook werden op de onbekende geen persoonlijke bezittingen aangetroffen waaruit de identiteit afgeleid zou kunnen worden. Het graf werd gesloten tot de Oorlogsgravenstichting de Bergings- en Identificatiedienst (BID) van de Koninklijke Landmacht verzocht om een (her-)identificatieonderzoek uit te voeren met gebruikmaking van DNA techniek in 2008. In dat jaar ontstond een bijzonder samenwerkingsverband tussen de BID, het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD) en het Nederlands Forensisch Instituut (NFI), waardoor het mogelijk werd om met behulp van DNA-onderzoek de identiteit van onbekende oorlogsslachtoffers te achterhalen. In 2010 konden zo twee onbekenden op het ereveld Loenen geidentificeerd worden.

Op verzoek van de Oorlogsgravenstichting zijn toen ook de stoffelijke resten van de onbekende militair op de Grebbeberg opgegraven en voor onderzoek overgebracht naar het laboratorium van de BID. Daar werden de resten bemonsterd. Dit monster is vervolgens opgestuurd naar het NFI in Den Haag waar het DNA-profiel van de onbekende is bepaald. Dit DNA-profiel is vervolgens vergeleken met de DNA-profielen van familieleden van vier vermiste militairen. Dit resulteerde in de identificatie van soldaat Brummelhuis.

Bron: www.ogs.nl

Bevrijdingsbeker 5 mei 1945, uit de tweede wereldoorlog. Het begin van een lange traditie herdenkingsbekers.

Liberation Cup, the first of a long tradition.

Jodenster. De gehate gele Davidster, de Mageen David uit de tweede wereldoorlog, in de volksmond oneerbiedig Jodenster genoemd. vanaf 29 april 1942 verplicht gesteld door de bezetter in Nederland. Dit is een Duits exemplaar. In Frankrijk stond er “Juif” op, Frans voor Jood. Of soms stond er alleen een J van Jood op. Een sterk staaltje oorlog verschrikking. De Jodensterren werden geproduceerd op grote rollen geel katoen. De stippellijn markeerde waar deze afgeknipt en opgenaaid diende te worden.

The Jew star, or yellow star of David, the yellow Mageen David, from the second world war. Had to be worn by the Jewish people in occupied territory. In Holland it was made compulsory from the 29th of april 1942.

Disclaimer

In Nederland valt de herdenking van de bevrijdingsdag op 5 mei. Deze wordt vooraf gegaan door de Nationale Dodenherdenking op 4 mei.

Op 5 mei 1945 bespraken de Canadese generaal Charles Foulkes en de Duitse opperbevelhebber Johannes Blaskowitz in het bijzijn van Prins Bernhard (commandant van de Binnenlandse Strijdkrachten) in Hotel De Wereld in Wageningen de capitulatie van de Duitse troepen in Nederland. Blaskowitz vroeg 24 uur bedenktijd. Een dag later werd (op 6 mei 1945 dus) de capitulatie getekend in de naast het hotel gelegen aula van de Landbouwuniversiteit. Zowel het Canadian War Museum in Ottawa als De Casteelse Poort in Wageningen menen de pen te bezitten waarmee Foulkes tekende.
Na de bevrijding in 1945 werd bepaald dat bevrijdingsdag om de vijf jaren gevierd zou worden. Pas in 1990 werd de datum van 5 mei uitgeroepen tot een nationale feestdag, waarop jaarlijks de bevrijding van het Nederlandse koninkrijk in 1945 van de Duitse en Japanse bezetting wordt herdacht en gevierd. In 1999 werd 15 augustus, de dag van de Japanse capitulatie in 1945, tevens een dag waarop uitgebreid gevlagd mag worden.
5 mei als nationale feestdag is ook vastgelegd in de Algemene Termijnenwet.

Op 8 mei wordt bevrijdingsdag (V-dag) in de meeste Europese landen gevierd. Op 8 mei 1945 capituleerde Duitsland waardoor de Tweede Wereldoorlog in Europa aan zijn eind kwam.

Door het gehele land worden doorgaans activiteiten georganiseerd. De Nationale Viering van de Bevrijding op 5 mei vindt plaats in Amsterdam en de twaalf provinciehoofsteden. Elders in het land zijn er verschillende bevrijdingsfestivals, zoals sinds 1980 Bevrijdingspop in Haarlem en het Gelderse Bevrijdingsfestival in Wageningen. Tegenwoordig wordt er in elke provincie en in de Hoofdstad een Bevrijdingsfestival georganiseerd in samenwerking met het Nationaal Comité 4 en 5 mei.

Bron:
www.wikipedia.nl

Jaarlijks is op 4 mei de Nationale Dodenherdenking. Men herdenkt alle burgers en militairen van het Koninkrijk der Nederlanden, die waar ook ter wereld zijn omgekomen sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog (men gaat hierbij uit van 10 mei 1940) en in oorlogssituaties en bij vredesoperaties.

Tot 1961 had de herdenking slechts betrekking op de Nederlandse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Vanaf 1961 worden op 4 mei ook de gevallenen tijdens andere militaire conflicten (zoals de politionele acties in Nederlands-Indie) en vredesoperaties (zoals in Libanon of Bosnie) herdacht.
De herdenkingen bestaan uit een plechtigheid, gevolgd door kransleggingen bij het Nationaal Monument op de Dam in Amsterdam door de koningin en vertegenwoordigers van de regering, het leger, verzetsbeweging en allerlei organisaties en groeperingen in de maatschappij. Om acht uur ‘s avonds worden twee minuten stilte gehouden ter nagedachtenis aan degenen die in en vanwege een oorlog zijn omgekomen. Op 4 mei 1994 werden voor de eerste keer de vlaggen die voorheen halfstok hingen gehesen tijdens het spelen van het Wilhelmus.
Ook op andere plaatsen in Nederland worden plechtigheden gehouden en kransen en bloemen gelegd, zoals op de Waalsdorpervlakte in Den Haag, Grebbeberg in Rhenen en honderden andere plaatsen waar graven of monumenten aan de slachtoffers en de bezetting herinneren.
Een dag later, op 5 mei wordt de bevrijding van de Duitse bezetter (1940-1945) gevierd.
Bron: http://www.zijkozenvoorverzet.nl/

Dit is de helm die de binnenlandse strijdkrachten droegen. De band hadden ze om hun arm heen zoals u op de foto hieronder kan zien.

This is the helmet which the internal armed forces carried. The strap belonged on their arm such as you can see on the photograph below .

De vlag van Nederland is het symbool van de eenheid en de onafhankelijkheid van het Koninkrijk der Nederlanden. De vlag behoort overal waar zij op het Nederlands grondgebied wordt ontplooid de ereplaats te hebben.

Halfstok vlaggen
Het halfstok hijsen van de vlag behoort op de volgende wijze te geschieden: eerst wordt de vlag vol gehesen, daarna wordt zij langzaam en statig neergehaald, totdat het midden van de vlag op de helft van de normale hoogte is gekomen, waarna de vlaggenlijn wordt vastgebonden; de vlag wordt niet opgebonden. Bij het neerhalen van een halfstok gehesen vlag wordt deze eerst langzaam en statig vol gehesen en vervolgens op dezelfde wijze neergehaald.

Dodenherdenking, met halfstok vlaggen van 18.00 uur tot zonsondergang (ca. 21.10 uur zomertijd). Alleen daar waar herdenkingen worden gehouden, dient de vlag in top gehesen te worden na de twee minuten stilte en het Wilhelmus.
Voordat de vlag halfstok gehesen mag worden, moet de vlag eerst vol gehesen worden. Voor het neerhalen van de halfstok gehesen vlag, moet de vlag wederom eerst vol gehesen worden.

5 mei (5 mei) Nationale Bevrijdingsdag (vol gehesen vlag)
15 augustus (16 augustus) Formeel einde Tweede Wereldoorlog (vol gehesen vlag)
Bron: www.wikipedia.nl

4 en 5 mei zijn nationale data die historisch gebonden zijn aan de Tweede Wereldoorlog in relatie tot het Koninkrijk der Nederlanden. Ondanks het feit dat delen van het Koninkrijk eerder of later werden bevrijd, is de vijfde mei – ondertekening capitulatie Duitsland – de nationale dag geworden waarop jaarlijks de bevrijding van het Koninkrijk in 1945 van de Duitse en Japanse bezetter wordt herdacht en gevierd. Direct na het einde van de Tweede Wereldoorlog werden op initiatief van burgers op diverse plaatsen in het land herdenkingen georganiseerd aan de vooravond van de historische datum 5 mei. Zo kreeg niet alleen de vijfde mei, maar ook de vierde mei een nationale betekenis die direct gerelateerd is aan de Tweede Wereldoorlog. Niet een, maar twee dagen van herdenken en vieren. Een situatie die uniek is voor Europa. 4 en 5 mei zijn nationale dagen, geënt op de Nederlandse geschiedenis, die teruggaan tot de Tweede Wereldoorlog. Deze oorlog echter was een oorlog met een geheel eigen omvang en karakter. De historische omstandigheden van toen zijn niet zonder meer te vergelijken met de oorlogen en vervolgingen die daarna hebben plaatsgevonden. De traumatische gevolgen van oorlog voor mensen zijn echter wel van alle tijden en plaatsen. Ook de morele keuzen waarvoor mensen in oorlogsgebieden, maar ook zij die langs de kant staan, zich geplaatst zien, zijn herkenbaar. Deze menselijke emoties en morele dilemma’s zijn universeel. Als 4 mei de dag is waarop we inzien dat oorlog mensenwerk is, is 5 mei de dag waarop we beseffen dat vrijheid ook mensenwerk is. Veranderende functie en betekenis Hoewel er weinig verschil bestaat in draagvlak voor herdenken en vieren tussen de verschillende generaties, bestaat er wel een verschil in de beleving en aard van de betrokkenheid bij deze dagen. Voor de oudere generaties staan de eigen ervaringen en herinneringen, gekoppeld aan concrete mensen en situaties, centraal. Jongeren daarentegen moeten putten uit een collectief historisch bewustzijn, en refereren aan algemeen maatschappelijke waarden en de actualiteit met betrekking tot oorlog en vrede. Sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog is er nog geen vrede geweest in de wereld. Vanaf 1945 zijn er meer dan 200 oorlogen en gewapende conflicten in de wereld uitgevochten. Voor steeds meer Nederlanders zal het referentiekader dan ook in het heden of recente verleden liggen. Het verschil in beleving tussen generaties zal in de toekomst mogelijk scherper worden; vanaf 2001 is de Tweede Wereldoorlog ‘een oorlog van de vorige eeuw’.

bron: www.herdenkenenvieren.nl

Het aantal Nederlanders dat tijdens de Tweede Wereldoorlog is gestorven, ligt fors hoger dan tot nu toe werd aangenomen. Volgens onderzoekers van de universiteit Utrecht zouden niet 210.000 Nederlanders door de oorlog het leven hebben gelaten, maar 280.000.

De geowetenschappers Jan Jaap Harts en Annelet Broekhuis hielden de statistieken uit de Tweede Wereldoorlog opnieuw tegen het licht en ontdekten dat gedeporteerden alleen te boek stonden als geëmigreerden.

In werkelijkheid betrof het echter joden en zigeuners die werden afgevoerd naar vernietigingskampen in Duitsland, waar ze na aankomst veelal direct naar de gaskamers werden gestuurd.

Bijgesteld

Door de statistieken anders te interpreteren, zou het jaar 1944 niet langer gelden als jaar met het hoogste sterftecijfer. “Het beeld dat in het laatste oorlogsjaar de meeste slachtoffers zijn gevallen, moet door deze zienswijze worden bijgesteld.

1943 blijkt het jaar met de grootste sterfte door de oorlogsomstandigheden”, schrijven de onderzoekers in het laatste nummer van Demos, het tijdschrift van het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut.

(bron nu.nl)

   

Het militair ereveld Grebbeberg bij Rhenen is de laatste rustplaats van meer dan 400 Nederlandse militairen die in mei 1940 sneuvelden in de strijd om het zuidelijkste gedeelte van de Grebbelinie. Zij zijn begraven in de grond die zij met hun leven hebben verdedigd. Na de overgave werden de Nederlandse en Duitse slachtoffers op de plaats van het strijdtoneel begraven. Deze begraafplaats op de Grebbeberg werd hiermee de eerste oorlogsbegraafplaats van Nederland. Na de oorlog werden de stoffelijke resten van de Duitse militairen overgebracht en herbegraven op de begraafplaats voor Duitse gesneuvelden in Ysselsteyn (Limburg). Sinds 1946 worden op de Grebbeberg regelmatig militairen herbegraven die elders in Nederland in die meidagen zijn gesneuveld en in familiegraven lagen begraven.
Het ereveld telt nu ruim 800 graven.Op het ereveld staan een aantal herdenkingsmonumenten voor de regimenten infanterie die in mei 1940 op of bij de Grebbeberg waren gelegerd. Centraal staat een monument, dat in 2005 werd onthuld ter nagedachtenis van 138 Nederlandse militairen die in de meidagen van 1940 zijn gesneuveld en van wie de laatste rustplaats niet aanwijsbaar is.(bron: OGS)